O 23 de abril conmemorase o día internacional do libro, polo que durante toda esa semana adicamos as sesións a diferentes traballos nos que fomentamos a iniciación, o gusto pola lectura e a competencia en comunicación ligüística.
Para celebrar este día na escola pensamos en elaborar un conto viaxeiro.
Como estamos aprendendo as letras, falando cos peques decidimos facer o noso propio abecedario foto-silábico; igual que fixemos coas vogais, que asociamos cada unha delas a un animal de África.
Investigamos...Buscamos información sobre diferentes animais do Continente Africano, e asociamos cada letra do abecedario cun animal, cuxo nome empezaba por esa letra.
Elaboramos... Cada unha das letras da A á Z se corresponden cun animal Africano que coloreamos e pegamos nunca cartulina con forma do Continente Africano.
Así foi como o elaboramos.
E este foi o resultado final...
Así foi como realizamos a presentación do noso conto viaxeiro, que recorrerá dentro de pouquiño as nosas casas, na biblioteca do centro.
E aproveitamos para cantar a canción do abecedario.
Para finalizar dita conmemoración, realizamos estes marcapáxinas.
O martes día 21 de abril aproveitamos que estábamos a celebrar a semana do libro na aula e realizamos unha saída a nova Biblioteca Pública Municipal de Carballo, Rego da Balsa.
O día 21 de marzo da comezo a primaveira, estación que trae consigo o fin das choivas e do frío característico do inverno. Os días son moito mais longos e mais luminosos, os sons da primaveira son diferentes aos do inverno, agora despertamos e escoitamos aos paxaros que xa regresaron das súas migracións. As flores volven a crecer e as cores do entorno volven a recuperar o seu verde, cor predominante nos campos, nas árbores; pero tal e como falábamos hoxe na asamblea, iso en Galicia non pasa ata dentro dun tempiño. Aquí o cambio de estación vai moito máis lento que en outros lugares de España, e sobre iso estivemos falando e investigando esta mañá.
Xa o refrán di: "cuando el cuco llega entonces es primavera; si el cuco no llegó es que la primavera no comenzó".
Investigamos: onde pasan os cucos os invernos?. Para así poder entender este refrán.
Os cucos pasan os invernos na zona do sur de África, igual que as golondrinas, porque no tempo que aquí é inverno, alí fai sol e calor e por iso marchan cara o bo tempo. Logo nas primaveiras regresan, así que hoxe aprendemos o que significa: migrar. As zonas que teñen a cor rosa claro e que están no sur de África, son os lugares onde o cuco pasa os invernos.
Lemos tamén un artigo da Voz de Galicia que nos invita a buscar información sobre os cucos que chegan nestes primeiros días de primaveira a Galicia. En dito periódico, comezaron en 2013 unha campaña de recollida de información sobre a especie do cuco en Galicia. Dita campaña foi moi exitosa polo que tanto o ano pasado coma este, continúan coa investigación; así que na clase falamos de que se vemos un cuco nas próximas semanas apuntaremos o nome de quenes o escoitamos, a hora, data e lugar; e cantos exemplares cantaban para logo, envíalo a esta dirección: prensa-escuela@lavoz.es
Polo que agora estaremos moi atentos a ver si vemos ou escoitamos o cuco. Pero...
Investigamos: cal é o sonido cuco?.
CU cu Cu cu Cu cu, este é o son do cuco. É por isto é polo que hai un tipo de reloxos que se apodan: de cuco.
Por que?: Este tipo de reloxos teñen un cuco que sae da súa casiña cando se produce un cambio de hora: a unha en punto, as dúas en punto, as tres en punto, e así sucesivamente ata as doce. Curiosidade: o cuco sae da súa casiña tantas veces como o número de hora que marca. Se son as seis sae seis veces. Se o escoitamos dende calquera habitación da casa, contando os cucos que fai, sabremos que hora é.
Pasámolo en grande imitando o cuco e marcando horas coma se fósemos un reloxo.
Por último, fixemos estas fichas nas que traballamos a lóxico-matemática contando o número de elementos relacionados coa primaveira que se encontraban en cada cadrado, e outra na que coloreábamos as 8 en relación ao que marcaba ó reloxo de cuco. Tamén traballamos a lectoescritura, recoñecendo as letras que compoñen a palabra primaveira e realizando como sempre ao finalizar a ficha, a grafía do seu nome.
Unha das competencias básicas que traballamos a diario na nosa aula é a competencia social e ciudadá, comprendendo a través dela a importancia de convivir, cooperar... Por iso a miúdo realizamos actividades nas que traballamos problemas reais que acontecen na nosa aula, para así saber como debemos de soluciónalos en futuras ocasións. Cuestións como: que facer cando dous queremos a mesma cera? E cando queremos o mesmo punto de cor no momento de sentarnos na asamblea?Nada mais nin nada menos que unha solución tan sinxela como compartir, palabra repetida na nosa aula a diario, e que loitamos por poñer en practica cada día.
Outra das actividades lúdicas que realizamos na nosa clase relacionada con esta competencia é a aprendizaxe de diferentes xogos en grupo que nos permitan relacionarnos con todos os nosos compañeiros/as, e nos axuden a aprender regras de convivencia e compañerismo mentres
disfrutamos xogando.
O pasado 19 de marzo celebrouse o día do pai, polo que pensamos en facerlles aos nosos pais un detalle que tivera relación co noso proxecto de África, e así saíu a nosa xirafa.
Primeiro pintamos os puntos de cor marrón con pintura de dedos sobre cartulina de cor amarela, traballando en gran grupo; parte que conformaba o corpo da xirafa e a base sobre a que pegaron a foto. Logo, xa individualmente, fixemos as pernas da xirafa; utilizando pinzas da roupa que coloreamos de amarelo e unha vez secas, puxémoslle os puntos en marrón. Por último, fixemos a parte do seu longo pestozo e a cabeza; ésta era unha pinza tamén coloreada de amarelo e con puntos, pero na parte superior puxemos limpa pipas imitando o pelo das xirafas e para rematar un pompón, que era a súa cariña.
Esperamos que vos gustaran moito!. Aquí veredes o proceso de montaxe destes marcos de fotos en forma de xirafas.
Esta semana falamos, xogamos, probamos e experimentamos sobre o cacao.
Cando na clase lles preguntei que era o cacao, todos os peques o asociaron ao cola cao, de feito cando probamos o "cacao en polvo", dicían que lles recordaba ao sabor dos cereais. É curioso como os sabores poden recordarnos e transmitirnos diferentes vivencias e alimentos.
Cando fixemos a proba de pechar os olliños e ólelo, todos acertaron... era chocolate! Que rico!. Si, o cacao e o chocolate como proveñen da mesma arbore ulen practicamente igual e nos entra mooooita fame!.
Na aula despois de preguntar que era o que sabían sobre o cacao, con que o tomaban, ... falamos sobre o lugar de onde procede e sobre como se fai. A través dun conto, algunhas fotos e videos que buscamos, puidemos entender cal era o proceso dende a pranta ata que se fai o cacao.
Este é o arbore do cacao.
O cacao procede dalgúns países de América pero foi exportado fai moitos anos a África.
Cando vimos que para conseguir o chocolate e o "cacao en polvo" é necesario que tanto a arbore como despois os grans das fabas precisan un clima caluroso, comprendemos que so poden darse en países onde fai moito moito sol e calor, como é o caso de África.
Esta é a faba e os grans que saen delas.
Nos videos observamos como despois dun longo proceso se convirte en licor de cacao, e a través de este, pódese facer cacao, chocolate...
Aquí vos ensinamos algunhas das experiencias que fixemos sobre o cacao, o mellor... aventuramos a facer unhas ricas galletas de chocolate.
Esta semana veu a nosa clase Xano, o irmán de Rodri e un dos meus antigos alumnos, a ler un fermoso conto que falaba sobre un dálmata que escondía as súas pintas. Encantounos!.
